1.1.1.1.1.1.1.1.1.1a.2
Charles Spencer burggraaf  ,
M
|
| Birth |
1964 |
| Chr |
Westminster Abbey |
Peetouder: Koningin
Elizabeth
Hieronder volgt de vertaling van
de toespraak van graaf Spencer in Westminster Abbey:
"Ik sta vandaag voor u, als vertegenwoordiger van een familie
in rouw, in een land in rouw, voor een geschokte wereld. We zijn
allen verenigd, niet alleen in onze wil Diana
onze eer te betuigen, maar vooral doordat we de noodzaak ertoe
voelen, omdat haar buitengewone aantrekkingskracht tientallen
miljoenen mensen, die via televisie en radio over de hele wereld
deelgenoot zijn van deze dienst en die haar nooit hebben ontmoet,
voelen dat zij in de vroege uren van zondagmorgen iemand hebben
verloren die hen na stond. Dat is een opmerkelijker eerbewijs
aan Diana dan
ik ooit kan hopen haar vandaag te brengen. Diana
was het toonbeeld van medeleven, van plichtsbesef, van stijl,
van schoonheid. Overal ter wereld was zij het symbool van onzelfzuchtige
menselijkheid. Een vaste steunpilaar voor de werkelijk onderdrukten.
Een erg Brits meisje dat haar nationaliteit ontsteeg. Iemand
met een natuurlijke adeldom die boven de klassen ontsteeg en
die het afgelopen jaar heeft bewezen dat zij geen koninklijke
titel nodig had om haar bijzondere betovering te blijven uitstralen.
Vandaag hebben we de kans je te bedanken voor de manier waarop
je onze levens hebt opgefleurd, ook al heeft God je maar een
half leven gegund. We zullen ons allen altijd bedrogen blijven
voelen dat jij zo jong van ons bent weggenomen en toch moeten
we leren er dankbaar voor te zijn dat je hier bent geweest. Pas
nu je bent heengegaan waarderen we echt wat we moeten missen
en we willen je laten weten dat het leven zonder jou erg, erg
moeilijk is. We zijn de afgelopen week allemaal wanhopig geweest
over het verlies dat we hebben geleden en alleen de kracht van
de boodschap van grootmoedigheid die je ons door de jaren heen
hebt gegeven, heeft ons de kracht gegeven verder te gaan. We
kunnen in de verleiding komen je heilig te verklaren. Dat is
niet nodig. Je staat als mens met unieke eigenschappen hoog genoeg
en hoeft niet als een heilige te worden beschouwd. Jou heilig
te verklaren zou voorbijgaan aan de essentie van je wezen - je
schitterende speelse gevoel voor humor met een lach die je dubbel
deed slaan, je levenslust die oversloeg waar je je lach ook mee
naar toe nam en de twinkeling in die onvergetelijke ogen, je
grenzeloze energie die je nauwelijks kon beheersen. Maar je grootste
gave was je intuïtie en het was een gave die je op een verstandige
manier gebruikte. Dit ondersteunde al je andere schitterende
eigenschappen. En als we proberen te analyseren wat het nu precies
was in jou dat iedereen zo aansprak, dan vinden we dat in jouw
intuïtieve gevoel voor wat nu echt belangrijk was in ons
leven. Zonder jouw door God gegeven gevoeligheid zouden wij veel
minder weten over het lijden van aids- en hiv-patiënten,
de positie van daklozen, het isolement van lepralijders, de willekeur
bij de aanpak van het landmijnenprobleem. Diana
legde mij ooit uit dat haar diepste gevoelens van lijden het
haar mogelijk maakten een aansluiting te vinden bij haar achtergestelde
achterban. Dit brengt ons op een andere waarheid over haar. Ondanks
alle status, de glamour, het applaus, bleef Diana
in haar hart toch een onzekere persoon, bijna kinderlijk in haar
verlangen goed te doen voor anderen, zodat ze zichzelf kon bevrijden
van een diep gevoel van minderwaardigheid waarvan haar eetprobleem
alleen maar symptomen waren. De wereld voelde deze kant van haar
karakter aan en koesterde haar kwetsbaarheid. De laatste keer
dat ik Diana
heb gezien was op 1 juli, haar verjaardag, in Londen, waar ze
op een voor haar typerende wijze geen tijd nam om die bijzondere
dag te vieren met vrienden, maar eregast was op een avond waar
geld werd ingezameld voor een goed doel. Ze straalde, natuurlijk.
Maar ik herinner me liever de dagen die ik in maart met haar
doorbracht toen ze mij en mijn kinderen kwam opzoeken in ons
huis in Zuid-Afrika. Ik ben er trots op dat we, behalve toen
ze in het openbaar president Mandela ontmoette, erin geslaagd
zijn de alom aanwezige paparazzi te verhinderen ook maar één
foto van haar te nemen. Dat betekende heel veel voor haar. Deze
dagen zal ik altijd koesteren. Het was alsof we teruggingen naar
onze jeugd waarin we zo enorm veel tijd samen doorbrachten als
de twee jongsten van de familie. In essentie was ze nog steeds
dezelfde als de grote zus die mij als baby bemoederde, ruzie
met mij maakte op school en die de lange reizen tussen de huizen
van onze ouders in de weekends verdroeg. Het getuigt van haar
evenwichtigheid en kracht dat ze ondanks het bizarre leven na
haar jeugd ongeschonden is gebleven, eerlijk tegenover zichzelf.
Het is duidelijk dat ze op dit punt in haar leven een nieuwe
richting zocht. Ze had het er steeds over Engeland te verlaten,
vooral vanwege de manier waarop ze werd behandeld door de kranten.
Ik denk niet dat ze ooit begrepen heeft waarom haar oprecht goede
bedoelingen werden bespot door de media, waarom ze er constant
op uit leken haar zwart te maken. Het is verbijsterend. De enige
verklaring die ik heb is dat echte goedheid bedreigend is voor
de mensen aan het andere eind van het morele spectrum. Van alle
ironie rond Diana
is het volgende wel het opmerkelijkst: dat een meisje dat de
naam heeft gekregen van de klassieke godin van de jacht, uiteindelijk
de meest opgejaagde persoon uit de moderne tijd was. Ze zou gewild
hebben dat wij vandaag beloven haar geliefde jongens, William
en Harry, te behoeden voor eenzelfde lot, en dat doe ik hierbij
Diana, uit jouw
naam. Wij zullen niet toestaan dat zij dezelfde kwellingen moeten
doorstaan die jou regelmatig tot tranen dreven. En daarnaast
beloof ik, namens jouw moeder en zusters, dat wij, als jouw bloedverwanten,
alles zullen doen wat in onze macht ligt om de fantasierijke
en liefhebbende manier waarop jij deze twee uitzonderlijke jonge
mannen stuurde, voort te zetten, zodat hun zielen niet alleen
opgaan in plicht en traditie, maar vrijuit kunnen zingen zoals
jij voor ogen had. Wij hebben het grootste respect voor de erfenis
waarmee zij beiden geboren zijn en wij zullen hen altijd respecteren
en aanmoedigen in hun koninklijke rol. Maar net als jij erkennen
wij de noodzaak dat zij het leven op zoveel mogelijk manieren
meemaken om hen geestelijk en emotioneel te wapenen voor de jaren
die voor hen liggen. Ik weet dat jij niets minder van ons zou
hebben verwacht. William en Harry, we hebben vandaag ongelofelijk
met jullie te doen. We zijn allemaal kapot van verdriet over
het verlies van een vrouw die niet eens onze moeder was. Wat
jullie doormaken kunnen wij ons niet voorstellen. Tot besluit
wil ik God danken voor de kleine zegeningen die Hij ons heeft
gegeven in deze afschuwelijke tijd, namelijk dat Hij Diana
op haar mooist en stralendst tot Zich heeft genomen, op een moment
dat ze plezier had in haar persoonlijke leven. Boven alles zijn
wij dankbaar voor het leven van een vrouw die ik trots mijn zuster
mag noemen - de unieke, gecompliceerde, buitengewone en onvervangbare
Diana wier schoonheid,
zowel innerlijk als uiterlijk, nooit uit onze gedachten zal verdwijnen."
Vandaag, 8 september 1997 zond ik de volgende brief naar mijn
'bijna zwager' als Diana 'YES' had gezegd tegen mijn voorstel:
"Concerns: Report 37
Reference: JH/CS970908
Utrecht, 8 September 1997
Dear Charles,
I am so free to direct this letter by Your forename because during
the last year Diana
had become the most important person in my life. I had a secret
plan to start a new Family Company. She has not had the occasion
to react to my proposal in a written letter, but regarding the
feedback signals that I received I knew that She was positive.
I had a special communication training to set up our secret plan,
because no one could be involved before all preparations would
be ready and I saw what She was doing. Everything according to
my advises in my weekly reports that I sent Her from the moment
that She had invited me for Christmas.
This letter had to become 'Report 37
PJ/RD970908'. 'PJ/RD' is the code for 'Purple John/Red Diana'. Around this time I was
expecting Her definitive answer to my proposal as I agreed with
the bodyguard of Prince William at Eton
College. I would appreciate to continue this correspondence
in Diana's spirit
with You in order to continue Her 'Quixotic Quest' and ask You
to read all the letters that I wrote to Her until now. The purpose
of the correspondence was to start a new Dutch-British Family
Company 'Van der Heyden/Spencer' as from next 28 September. In
order to communicate with Her I made use of the Dutch and English
horoscopes 'Cancer' and 'Scorpio' because I knew that Diana
believed in astrology. That was our guideline because She could
not react personally of course before everything would be arranged.
Therefore I wrote the letters and saw Her reactions in the press.
The most important reaction was that 'Purple and Red' turned
out to be Her favourite colour combination.
As She could impossibly use official letters from Kensington
Palace on this issue at the time I know that She had to use
secret communication means in this process as She was accostumed
to during great part of Her life. An example is a golden Mercedes
S280 with license number NBL9 that I found on my way in Henley-upon-Thames
on last 24 April after I had delegated my authorities in Britain
to Her. It meant to me that I had to go back to the Netherlands,
Belgium and Luxemburg until 28 09 (28 September). That was my
hidden agenda that I communicated to Her. The fatal accident
in Paris made an end to my plans with Her. I was determined to
marry Her and to come and live in Kensington
Palace to help Her with the education of Her children and
starting new activities together within a legal framework.
Your speech of last Saturday in Westminster Abbey has impressed
me and I agreed completely with all Your words. Regarding the
problems in British Monarchy I always predicted that once a Spencer
would become the King of England. You showed Yourself King of
England already and for the rest of your life You can count on
my complete support.
In consideration with the British Embassy last Thursday I decided
not to come to Westminster Abbey last Saturday because of security
reasons that I already had taken during my visit to England from
last 17 till 30 April. It would have been a great honour to occupy
again seat number one at Westminster Abbey like I did on the
Evensong of last 20 April. But I have to express my greatest
gratefulness for the way how Elton John expressed my feelings
in his song 'Candle in the wind'. Today it is exactly a year
ago that there appeared an Angel on the Bridge behind my house,
which is now in heaven. She was My Fifth Rose. The candle that
I lighted on 1 August last year in Canterbury Cathedral was for
Her.
I agree with Your remarks about the responsibility for the death
of Diana, but
I will add something more. Formally and legally Mister Mohamed
Al Fayed has the greatest responsibility for the death of Diana and his own
son as the owner of the Ritz Hotel in Paris that provided them
a drunk driver that damaged My and Diana's
future organization in a way that can not be expressed in figures.
He is in great debt from now on. I read that he plans to auction
the estate of the Dukes of Windsor in the Bois de Boulogne in
Paris and hope that the revenues - estimated 40 million pounds
- this time will go to the Diana Fund and my Cervantes Foundation.
I authorized
Diana legally to act on my behalf in the United
Kingdom. Formally You are entitled to take over Her responsibilities
within my Cervantes
Plan that is also in the hands of Your
Prime Minister. I trust in Your collaboration parting from
the idea that Love is a Two Way Street.
The plan is also in hands of Business
Adviser Mr T. Cottrell of NatWest Kensington Royal Garden Branche,
55 Kensington High Street, London W8 52 G. I left it there
last 21
April to give Diana
the occasion to open a joint account. I herewith authorise You
to act on Her and My behalf in this matter. I also authorized
My old colleague Mrs Elizabeth
Halbertsma, Statutary Director of the Management Centre VNO-NCW
in Noordwijk. In former times She has been living during a year
in Henley-upon-Thames having had there a horse dressage training.
She was my 'Favourite Number Two' after Diana.
Herewith You find the floppy disks with the texts of the 66 letters
that I sent to
Diana, Princess of Wales
My Angel on the Bridge
The floppies contain also my
'Business Plan'.
On the day of Diana's
funeral I placed enclosed announcement that I translate into
English:
'After a failed attempt to establish a relationship
with an English princess now I am looking for a loving
girlfriend - preferently wealthy - in order to set up together
a
new organization to offer a job to Dutch and English
speaking people with knowledge of Spanish.
I live in Utrecht and have the age of 49 years.'
Yesterday I made a renewed visit to King Arthur's Pub here and
did some revelations. England and Holland are very close. You
will undoubtedly have found that in Cape Town. The city 'Par
Excellence' of the good companionship of Dutch and English Culture.
Today I read the papers. What had to be said has been said. What
had to be done has been done. Again a New Start has to begin.
From now on I hope to count on Your indispensable support in
every way and perhaps my company can still become a Family Company.
Your Brother in Arms,
JOHN VAN DER HEYDEN
INSTITUTO CERVANTES
Wales, England, Luxemburg, Belgium and The Netherlands
Enclosed:
- 'Letters
to Diana, Princess of Wales' on floppy disks (in 'ClarisWorks',
MacIntosh)
- Announcement in NRC
Handelsblad page 45, 6-09-1997
P.S. Although She is dead and burried I love Her still. After
a study of Her life during a year I identified myself completely
with Her in the most sincere way You may imagine."
|
|
